หลวงปู่นิล สิ้นใจ ใจแทบขาด แสนอนาถ หัวใจ ให้เหือดหาย
สรรพสิ่ง ทั้งหลาย ต้องมลาย แต่เสียดาย หลวงปู่ อยู่ครบุรี
เหล่าปวงชน ยกย่องท่าน นั้นประเสริฐ พ่อกำเนิด เกิดมา ชื่อว่าสี
แม่ชื่อพิม นั้นหนอ ก็คนดี ครบุรี ที่กำเนิด ให้เกิดมา
มีพี่น้อง สามนาย สายโลหิต ท่านสถิต ครบุรี ที่สุขา
ชื่อปู่บุญ พี่ใหญ่ ได้มรณา หลวงปู่ว่า ข้าหรือ คือคนกลาง
ปู่อูป น้องสุดท้อง ของหลวงปู่ ก็ไม่อยู่ จากไป ไม่ถากถาง
มีแต่หลาน หญิงชาย หลายนายนาง อยู่อ้างว้าง เห็นมี ไม่กี่คน
นายสมศักดิ์ นางไพทูรย์ คุณพิจิต นายประเสริฐ ที่สนิท คิดสับสน
ช่วยหลวงปู่ จริงแท้ ถึงแม้จน ก็อดทน เพื่อหลวงปู่ ให้อยู่นาน
ประวัติท่าน นั้นหนา ถ้าจะกล่าว ขอบอกข่าว เท่าที่รู้ สู้ไขขาน
เพราะกำเนิด เกิดมา ก็นมนาน อายุท่าน เก้าสิบสาม ตามครรลอง
ถือกำเนิด เกิดมา สิบห้าค่ำ เพ็ญเดือนสาม ฤกษ์งาม ตามสนอง
เกิดวันพุธ สุดดี มีทำนอง จันทร์เรืองรอง ส่องสว่าง กลางนภา
ท่านเป็นเด็ก ธรรมดา ทำนาไร่ พ่อแม่ใช้ ทำงาน นั้นหนักหนา
เลี้ยงวัวควาย กลั้วไป ทำไร่นา ถึงเวลา ตรวจทหาร ท่านก็ไป
ตรวจทหาร หลุดมา ท่านลาบวช ท่านผนวช วัดครบุรี ดีกว่าไหน
พ่อแม่ได้ ทำบุญ สุนทรไป แต่ดวงใจ หวังผนวช บวชอยู่นาน
รสพระธรรม ล้ำลึก ไม่สึกแน่ ใจเที่ยงแท้ เสียจริง ยิ่งฝันหวาน
ท่านอุตส่าห์ เล่าเรียน เปลี่ยนดวงมาน อ่านใบลาน ขอมไทย ให้รู้ดี
ทั้งคาถา อาคม ของสมเด็จ เรียนเบ็ดเสร็จ เชี่ยวชาญ ท่านสุขี
ปณิธาน ท่านรู้ อยู่ครบุรี เป็นถิ่นที่ พำนัก พักกายา
บวชอยู่นาน เป็นสมภาร เจ้าอาวาส ความสามารถ ทางช่าง ต่างสรรหา
สร้างกุฏิ สร้า้งโบสถ์ สร้า้งศาลา เอากายา อาบเหงื่อ เพื่อสร้างงาน
ท่านทำงาน ด้วยมือ ถือไสกบ ไม่พานพบ เครื่องยนต์ คนสงสาร
ทำต้นเสา ใหญ่โต มโหฬาร เป็นพยาน เห็นอยู่ คู่ครบุรี
กระดานยาว สิบเก้าศอก บอกให้รู้ ยังมีอยู่ ให้เห็น เป็นสักขี
กุฎิเก่า ทนทาน มานานปี ครบุรี วัดหลวงปู่ อยู่บ้านเรา
สร้างโรงเรียน ครบุรี ที่ประจักษ์ อนุรักษ์ อยู่ไม่ได้ ให้เงียบเหงา
มันผุพัง ตามเวลา หาแม้เงา คนบ้านเรา คงรู้ ดูต่อไป
ช่วยสร้า้งวัด หนองโสน โก้ไม่หยอก จะขอบอก สร้างโรงเรียน เพียรไฉน
สระผักโพด บ้านดอน ห่อนห่วงใย แม้ว่าใคร ขอให้ช่วย ทำด้วยมือ
ท่านเป็นหมอ สมุนไพร ไกลความสุข บรรเทาทุกข์ สุขใจ ใคร่นับถือ
ท่านทำยา แจกจ่าย ใครก็ลือ ไม่ให้ซื้อ แจกฟรี นี่ทำทาน
ทั้งโรคร้าย หลายอย่าง ต่างหายขาด ความสามารถ เยียวยา อย่างกล้าหาญ
เมื่อคนป่วย มาหา พยาบาล มาหาท่าน ผู้ป่วย ช่วยทุกคน
ท่านเรียนรู้ เวทมนต์ จนเจนจัด หนังสือวัด สวดได้ ไม่ขัดสน
ทั้งเจิมรถ เจิมป้าย ใช้เวทมนนต์ ทั้งเจิมคน ลงยันต์ นั้นทำดี
ทำตะกรุด ลงยา สารพัด ท่านสวดยัน ให้อยู่ยง คงศักดิ์ศรี
แล้วสอนว่า ให้ทุกคน จงทำดี ต่อไปนี้ แคล้วคลาด อาจไม่ตาย ทำทำพระเครื่อง เลื่องลือ ถือศักดิ์สิทธิ์ ช่วยชีวิต ผู้คน ชนหลากหลาย
ไม่ถึงที่ ก็ไม่มี อันตราย ทั้งหญิงชาย บูชา หาป้องกัน
ยกตัวอย่าง แน่นอน ไม่หลอนหลอก คือนางจอก ครบุรี ดีมหันต์
คนรอบยิง พรุนทั้งบ้าน ใครป้องกัน สีผึ้งนั้น รูปหลวงปู่ ชูบูชา
ที่เลื่องลือ ไปทั่ว ตะกั่วเถื่อน ถือกันเกลื่อน กันตัว คนคว้าหา
ลงด้วยมือ ของท่าน นั้นลงยา เศกคาถา อยู่ยง คงกระพัน
แม้รูปเหมือน ของท่าน ป้องกันได้ เหรียญรูปไข่ เสมา พาสุขสันต์
ทั้งพระกริ่ง พระบูชา มาลงยันต์ อัศจรรย์ ของทุกอย่าง ต่างก็ดี
เมื่อท่านอยู่ มีผู้มา หาไม่ขาด แม้น้ำมนต์ ในบาตร คลาดกันผี
เมตตา มหานิยม คนชมดี ครบุรี วัดหลวงปู่ ผู้คนมา
คนนิยม มากมาย ในพระเครื่อง คนลือเลื่อง ช่วยทำบุญ หนุนหนักหนา
ท่านมาคิด ว่าชีวิต อาตมา ไปข้างหน้า ก็แก่เฒ่า เข้าทุกวัน
ท่านจึงคิด ปรารถนา จะสร้างโบสถ์ ท่านจึงโปรด หาช่าง มาสร้างสรร
ให้รีบสร้าง ทันที ทุกวี่วัน สิ่งสำคัญ คือเงิน มันแพงเกิน
จึงอุตสาห์ ตั้งจิต คิดบากบั่น ทุกคืนวัน ขยันไป ไม่หน่ายแพง
แม้บางวัน อ่อนเปลี้ย สุดเพลียแรง ใจท่านแข็ง ไม่เคยบ่น ให้คนฟัง
เพียงสองปี สร้างโบสถ์ ใกล้จะเสร็จ ท่านก็เหน็ด เหนื่อยหลาย ให้ปวดหลัง
ท่านคิดว่า ร่างกาย ไม่จีรัง เมื่อมีเกิด แล้วมีพัง มันธรรมดา
ทั้งวันคืน ท่านไป มิได้ขาด แสนอนาถ วันนั้น ท่านกังขา
กลับจาก ชัยภูมิ กลุ้มจริงนา หรือเป็นว่า คนขับเมา เหล้าจริงจริง
No comments:
Post a Comment